Portret przedstawia Reuvena Halberthala (1936–1948) na tle nadmorskiego pejzażu Tel Awiwu. Chłopiec ukazany jest frontalnie, w półpostaci, z twarzą ujętą en face w centralnej części kompozycji. Hofman buduje wizerunek w sposób prosty i bezpośredni, a spojrzenie dziecka jest spokojne, otwarte i pozbawione pozy. Chłopiec ubrany jest w białą koszulę i granatowy pulower. Za postacią rozciąga się pas plaży i morza, a po bokach wyrastają dwa smukłe drzewa, które domykają kadr jako naturalna rama. Tło jest oszczędne i celowo nie dominuje. Jego zadaniem jest osadzić portret w konkretnym miejscu, nie odciągając uwagi od modela. Stonowana paleta błękitów, brązów i zieleni podkreśla nastrój łagodności, a jednocześnie buduje wrażenie przestrzeni i powietrza. W kontekście proweniencji kolekcji wizerunek Reuvena nabiera dodatkowej, przejmującej wymowy. Jak wynika z rodzinnej relacji, chłopiec zginął w 1948 roku podczas bombardowania Tel Awiwu przez wojska egipskie. Portret staje się więc nie tylko pamiątką dzieciństwa, lecz także dokumentem pamięci, obrazem zachowującym obecność osoby, której los został gwałtownie przerwany.