Wiesław Szamborski urodził się w 1941 w Skarżysku-Kamiennej. Studiował malarstwo w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, dyplom uzyskał w pracowni Michała Byliny. Od lat 60. jest związany z macierzystą uczelnią, gdzie obecnie pracuje jako profesor. Debiutował w czasie, gdy na polskiej scenie artystycznej dominował abstrakcjonizm, a malarstwo figuratywne traktowano nieufnie. Wiesław Szamborski konsekwentnie podkreślał znaczenie sztuki przedstawiającej, wierząc w jej społeczny i refleksyjny wymiar. Wkrótce po studiach nawiązał bliską współpracę z Markiem Sapetto, tworząc z nim nieformalny duet artystyczny, który przez lata organizował wspólne wystawy. Obaj artyści łączyła wrażliwość na codzienność i podobne zainteresowania formalne, ale Wiesław Szamborski konsekwentnie zaznaczał odrębność własnej drogi twórczej. Ich prace koncentrowały się na człowieku i jego relacjach, wychwytywaniu subtelnych napięć psychicznych i sytuacji zawieszonych między przestrzenią a czasem. Tło pozostawało uproszczone, a główną rolę odgrywała figura – czasami zdeformowana, czasami ekspresyjna – wyodrębniona zdecydowaną kolorystyką i kontrastowymi plamami barwnymi. Twórczość Wiesława Szamborskiego balansuje między realizmem a groteską, między ekspresją a refleksją symboliczną. Postacie bywają zawieszone w próżni, a jednocześnie obecne w swoim napięciu, alienacji czy subtelnej ironii. Jego malarstwo wciąż odnosi się do rzeczywistości, komentując zjawiska społeczne lub polityczne, a także obserwując codzienne doświadczenia i egzystencjalne wątpliwości człowieka. Wiesław Szamborski eksperymentuje z układem kompozycji, miesza techniki i wprowadza kolaż, łamiąc koncepcję obrazu jako jednobrzmiącego komunikatu. W latach 80. jego styl staje się bardziej dynamiczny, a drobniejsze cząstki barwne nadają kompozycjom rytm i ekspresję. Przedstawienia, choć osadzone w realności, nabierają cech symbolicznych. Obserwując jego twórczość, widać wyraźnie zainteresowanie człowiekiem, jego samotnością, relacjami z innymi oraz sposobem, w jaki obecność jednostki w świecie zostaje ujęta w obrazie. Wiesław Szamborski aktywnie uczestniczył w ruchu kultury niezależnej podczas stanu wojennego. Po 1989 jego prace były prezentowane na retrospektywnych wystawach, w tym w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i ponad czterystu zbiorowych, a jego dzieła znajdują się w kolekcjach muzealnych w Polsce i za granicą oraz w zbiorach prywatnych.