„Zrodzonemu na podnóżu gór, nawykłemu patrzeć w świat górski, tajemniczy, pełen cudownych uroków, nie zastąpi go inny, choćby najrozkoszniejszy kąt na ziemi; tęsknić będzie za wodami, za wichrami, za wszystkiem, wśród czego wzrósł, bo nic nie sprosta krainie górskiej. Mieszkańcom równin trudno pojąć tęsknotę, jaka opanowuje górala, gdy mu przyjdzie długo przebywać w równinach, nie mówiąc już o zamieszkaniu. W kim tkwi chociaż iskra poezji, ten na widok gór uczuwa do nich pociąg nieokreślony; jest coś, co ludzi tam zwabia”. Walery Eljasz Radzikowski, Szkice z podróży w Tatry, Poznań 1874, s. 1