Tadeusz Pruszkowski był wybitnym pedagogiem, który działał w kręgu warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Jego talent i charyzma pozwoliły mu na zjednanie sobie wielu studentów, którzy zrzeszali się za jego namową w obrębie licznych ugrupowań artystycznych. Prusz, bo tak nazywany był profesor przez swoich podopiecznych, zaszczepiał w nich zamiłowanie do sztuki dawnych mistrzów. Krzewił wśród młodych adeptów malarstwa potrzebę dążenia do doskonałości warsztatowej i osiągania coraz to lepszych efektów formalnych. Wydaje się, że działalność pedagogiczna Pruszkowskiego nieco przyćmiła jego genialne oeuvre artystyczne. Pośród licznych kompozycji portretowych mistrza odnaleźć możemy nastrojowe wizerunki wielu osób, w tym także jego żony. „W roku 1914 artysta żeni się ze swą koleżanką ze studiów, Zofią Katarzyńską. Niezwykła uroda inspiruje Pruszkowskiego, poświęca jej liczne portrety jak ‘Madonna’, ‘Melancholia’, czy ‘Kaktusy’” (Krystyna Postawka, w: Wystawa malarstwa Tadeusza Pruszkowskiego 1888 – 1942, katalog wystawy, Muzeum Kazimierza Dolnego, Kazimierz Dolny 1973, s. nlb.). Dziś można tylko przypuszczać kim była modelka sportretowana na prezentowanym w katalogu aukcyjnym obrazie. Czy pochłonięta pracą malarka siedząca przy sztalugach tyłem do widza to Zofia Pruszkowska? Wydaje się do bardzo prawdopodobne, gdyż ona też była artystką. To zresztą właśnie wspólna pasja połączyła małżonków, którzy razem szli przez życie ze sztuką.