Stanisław Wyspiański był artystą wszechstronnym – obok twórczości czysto plastycznej zajmował się również projektowaniem mebli oraz wnętrz. Pragnął tworzyć spójne przestrzenie inspirując się związkami człowieka z naturą oraz konfrontując się z antycznymi, europejskimi czy ludowymi wzorcami. Najbardziej znaną realizacją Wyspiańskiego jest projekt wnętrza Domu Towarzystwa Lekarskiego przy ulicy Radziwiłłowskiej w Krakowie. Biorąc pod uwagę detale oferowanego projektu, można przypuszczać, że dotyczył on również branży medycznej. „Sam szkic jest bardzo wstępny, na etapie koncepcji, zawiera jednak kilka istotnych informacji. Można domniemywać, że powstawał podczas ustalania przeznaczenia mebli na co wskazuje dość chaotyczne zmieszanie różnych stadiów rysunków. Sądząc po charakterze planu rozmieszczenia siedzisk – przekroju poziomego – zleceniodawcą mógł być lekarz z prywatną praktyką. Zachował się analogiczny projekt (znacznie obszerniejszy – Plan mieszkania Żeleńskich), w którym autor posługuje się taką samą metodą – przekroju poziomego – dla rozplanowania funkcji poszczególnych pomieszczeń, pośród których pojawiają się drobne rysunki mebli. Poza rysunkami krzeseł dla Izby Przemysłowo Handlowej nie zachowały się (…) żadne inne rysunki tapicerowanych mebli, które artysta wykonywał. Były by to więc kolejne z nielicznych zachowanych. Ich detale świadczą też o ewolucji formy projektowanych mebli, najczęściej jednak zgeometryzowanej i prostej ale uzupełnionej tapicerowanym wałkiem – podłokietnikiem czy użyciem dekoracyjnych gwoździ tapicerskich” (fragment ekspertyzy Marty Romanowskiej załączonej do oferowanego rysunku z 2020 roku).