Stanisław Gliwa był polskim grafikiem, linorytnikiem, typografem i artystą książki, związanym z emigracyjnym środowiskiem kulturalnym w Londynie. Urodził się w 1910 roku w Siedliskach, a zmarł w 1986 roku w Londynie. W młodości kształcił się w szkołach artystycznych w Krakowie i Poznaniu, należał także do Szczepu Rogate Serce, przyjmując pseudonim „Kurhanin ze Słociny”. W czasie II wojny światowej przeszedł przez sowieckie obozy jenieckie, następnie wstąpił do armii gen. Andersa i służył w 2. Korpusie. Po wojnie pozostał na emigracji. W Londynie założył własną oficynę Officina Typographica, w której tworzył i drukował książki, grafiki, ekslibrisy oraz druki okolicznościowe w niewielkich, bibliofilskich nakładach. Był również współzałożycielem Bractwa Ekslibrisu Polskiego na Obczyźnie. Wacław Iwaniuk był poetą, eseistą, tłumaczem i krytykiem literackim. Urodził się w 1912 roku w Starym Chojnie, zmarł w 2001 roku w Toronto. Debiutował przed wojną, publikując m.in. w „Kuźni Młodych”, „Kamenie” i „Kulturze”. Podczas II wojny światowej walczył m.in. pod Narwikiem, był internowany w obozie Miranda de Ebro, a następnie służył w 1 Dywizji Pancernej. Po wojnie osiadł w Kanadzie, gdzie współtworzył polskie życie literackie na emigracji. Był autorem ponad dwudziestu tomów poetyckich, prozy, szkiców krytycznych i przekładów. Prezentowany Exlibris Wacława Iwaniuka z 1977 roku, wykonany przez Gliwę w technice linorytu, łączy dorobek dwóch ważnych postaci polskiej kultury emigracyjnej: artysty książki i wybitnego poety.