Ryszard Grzyb malował zwierzęta z potrzeby przekroczenia codzienności i powrotu do wyobraźni, która kształtowała jego dziecięce marzenia. Zwierzęta stawały się dla niego figurami odległych krain, przygód i egzotycznej rzeczywistości – świata intensywniejszego, barwniejszego i bardziej tajemniczego niż ten dostępny na co dzień. Artystę fascynowała ich odmienność: niezwykłość kształtów, różnorodność form, siła koloru i wizualna energia, którą mógł wydobywać w malarstwie. Umieszczenie zwierząt w centrum ekspresyjnych kompozycji artysta wiązał z możliwością „stwarzania czegoś więcej niż to, o czym się dawniej marzyło”. W swojej twórczości członek kultowej Gruppy sięga do wyobraźni i szuka w niej nowych form. Postawa twórcza hiszpańskiego mistrza abstrakcji, Joan Miró, zgodnie z którą w sztuce trzeba być stale odważnym, znajduje odzwierciedlenie w artystycznej postawie Ryszarda Grzyba. Podobnie jak u Miró, również u Grzyba powrót do dzieciństwa stanowi istotny, inspirujący punkt wyjścia. Artysta czerpie garściami z „piaskownicy podświadomości”, co odzwierciedla praca „Zastanawiające myśli o nieskończonej doskonałości” z 2021.