Macierzyństwo jest jednym z tych tematów, w którym artystki pozostają niedoścignione w porównaniu z ich kolegami po fachu. Żaden z malarzy nie byłby w stanie tak dobrze oddać na płótnie czy kartce papieru tych wszystkich emocji, jakie towarzyszą matce przy wychowaniu i opiece nad swoim dzieckiem. Mela Muter, jako matka od 1900, wielokrotnie podejmowała temat macierzyństwa, zgłębiając go przez kilka dekad swojej twórczości. Te przedstawienia niejednokrotnie były syntezą radości i pewnego rodzaju odpowiedzialności, która momentami przeradza się w brzemię. Czasem były to bezpośrednie zapisy z codziennego życia matki, czasem jej kompozycje nabierały mistycznej sakralizacji. Na tych drugich malarka ukazywała kompozycję figur zamkniętych w trójkącie, powracając w ten sposób do tradycji przedstawień renesansowych Madonn. Do motywów religijnych Muter nawiązywała zwłaszcza w latach 30., a przede wszystkim 40. XX wieku, gdy wojna odcisnęła na jej psychice wyraźne piętno. Nie tylko te tragiczne wydarzenia zmąciły szczęście artystki. U jej jedynego syna, Andrzeja, wykryto gruźlicę kości. Kolejne lata Muter spędziła na wizytach w sanatoriach i walce o zdrowie ukochanego pierworodnego, niestety bez rezultatu. W 1924 Andrzej zmarł niespodziewanie w trakcie kąpieli w wieku 24 lat. Przedstawienia macierzyństwa stały się dla Meli Muter sposobem na odreagowanie tej nieodwracalnej straty. Od tego momentu motyw ten w jej twórczości powracał wręcz obsesyjnie. W każdej kobiecej postaci można dostrzec metaforę samej artystki, a każde dziecko staje się niewątpliwie ewokacją zmarłego syna. Na pracy zaprezentowanej w katalogu postać kobiety siedzącej na krześle z małą dziewczynką na kolanach tuląca się jej do piersi, choć nie przypomina samej malarki, to zapewne stanowi jej alter ego. Nie mamy pewności, kiedy powstała prezentowana w katalogu praca. Trudno orzec, czy jest ona jeszcze wspomnieniem radosnych chwil i zwykłej troski, jakie towarzyszyły malarce tuż po urodzeniu Andrzeja czy już opłakiwaniem utraconego raz na zawsze ukochanego syna.