Malarstwo Jacka Sroki szybko przyniosło mu reputację jednego z najciekawszych malarzy nowej ekspresji lat 80. Jest aktywnym uczestnikiem międzynarodowego życia artystycznego, pozostając jednocześnie wybitną osobistością krakowskiej szkoły grafiki. Po IV roku studiów wyjechał do Austrii, gdzie przez miesiąc był gościem w wiedeńskim „Kunsthistorisches”, a za 100 dolarów zakupił album Francisa Bacona – idola swojego pokolenia. Figuracja Sroki pozostająca na granicy patosu i groteski, poczucia humoru i odczucia absurdu, personifikuje niezwykle osobistą wizję świata. Jednocześnie artysta w swoich dziełach przedłuża życie społeczności podrzędnej, niedorobionej i groźnie szczerzącej kły poprzez wpisanie jej w krąg wartości wyższych.