Po okresie eksperymentu kubistycznego, około 1922 roku Hayden zaczął zmierzać w stronę nowej realistycznej poetyki, która stanowiła autorską propozycję z zakresu nowoczesnego koloryzmu. Artysta, jak wcześniej, w latach 20. i 30. XX wieku tworzył portrety i martwe natury. Teraz jednak o wiele częściej podejmował temat pejzażu. Wyjeżdża na Południe: do Cassis, departamentu Var, Lot i Dordogne. W latach 30. Przenosi się na północ do Normandii. Interesują go kameralne przestrzeni nadmorskich miast, lecz również porty i nabrzeża. Odwiedza Cherbourg, Honfleur i w 1934 roku Diepp. Region ten, utrwalony na płótnach przez malarzy realistów i impresjonistów, stanowił ważne miejsce artystycznych poszukiwań na mapie europejskiego modernizmu. Hayden przyjechał do Honfleur w 1933, natomiast kolejny, dłuższy pobyt w tym regionie datuje się na 1938 rok. Malarz portretował normandzkie nabrzeża, porty, plaże i promenady. Jego wizja morza z tego okresu jest radosna i afirmatywna – Hayden z malarską pieczołowitością oddaje gładkie, niewzruszone tafle wody i kubicznie zdjęte z natury elementy architektury – jak w prezentowanym normandzkim widoku. Prezentowana w ofercie praca przedstawia jedno z często odwiedzanych w Normandi miasteczek portowych. Hayden posługując się prostymi malarskimi środkami stworzył sugestywny nadmorski krajobraz. W bliskim planie usytuował zacumowaną zieloną łódź wraz z szaro-niebieską płaszczyzną wody, w tle zaś majaczą przemysłowe budynki. Przy obu krawędziach widoczne są statki parowe oraz żaglówki, a w centrum przedstawienia eksponował niebiesko-szarą połaci wody i nieba. Monografista artysty, Krzysztof Zagrodzki, zwracał uwagę, że w międzywojennych pejzażach Hayden odrzucał malowanie postaci w krajobrazach: „z biegiem czasu sztafaż zniknie kompletnie z jego płócien, tak jakby wszelki tego rodzaju element miał zakłócić statyczny, kontemplacyjny nastrój jego dzieła” (Christophe Zagrodzki, Henri Hayden 1883-1970, katalog wystawy, Bibliotheque Polonais de Paris, Paris 2013, s. 37). Tak też uczynił w przypadku prezentowanej w ofercie pracy, w której nie odnajdziemy ludzkich sylwetek, choć elementy krajobrazu sugerują nam obecność człowieka.