Hanna Zawa-Cywińska studiowała biochemię oraz dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim, dyplom uzyskała w 1965. Karierę artystyczną rozpoczęła już jako dojrzała kobieta, po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 1967. Jako wszechstronnie wykształcona artystka nie bała się eksperymentów i nieoczywistych rozwiązań. Już w czasach studenckich w procesie tworzenia wykorzystywała zasoby techniki: używała kabli, piasku zmieszanego z akrylem, szkłem, aż w końcu Expancelu – substancji termorozszerzalnej, która pod wpływem ciepła dynamizuje fakturę dzieła. Dzięki temu jej prace stawały się trójwymiarowe, zyskując reliefową, fakturową powierzchnię Artystka postrzega abstrakcję geometryczną jako uniwersalny język sztuki. Harmonijny układ płaszczyzn i barw tworzą symboliczną sieć wzajemnych relacji kolejnych elementów kompozycji. Twórczość Zawy-Cywińskiej jest zatem o ciągłym poszukiwaniu i dążeniu do balansu pomiędzy siłą porządku i nieładu, tego, co widzialne (ziemskie) i niewidzialne (absolutne). Dualizm jej malarstwa objawia się także w metodzie działania: z jednej strony tworzy pod wpływem impulsu, intuicyjnie, z drugiej natomiast stosuje żelazny rygor kompozycyjny: barw, form i podziałów.