Dla Aleksandry Nowickiej głównym źródłem inspiracji jest pamięć. To właśnie z niej czerpie motywy, które później pojawiają się w jej obrazach. Artystka często sięga po stare zdjęcia, by odtworzyć wspomnienia i emocje z dzieciństwa. Fotografia pomaga jej przywołać obrazy przeszłości – czasem niepełne, zatarte lub zniekształcone przez upływ czasu. Nowicka maluje w stylu zbliżonym do realizmu fotograficznego, ale w swobodniejszej formie. Jak sama podkreśla, ta technika pozwala jej bezpośrednio porozumiewać się z widzem. W swoich pracach odtwarza cechy starych, amatorskich zdjęć – ziarno, prześwietlenia czy dziwne, niepokojące kadry. Przedstawia sceny dobrze znane z rodzinnych albumów: spotkania przy stole, domowe przyjęcia w małych mieszkaniach pełnych kryształów i meblościanek. Wiele z obrazów artystki nawiązuje też do dzieciństwa, które obok radości i beztroski potrafiło kryć w sobie poczucie samotności czy niezrozumienia. Motyw dziecka – albo spojrzenie dziecka na świat – staje się dla Nowickiej sposobem na odtworzenie wspomnień, które przetrwały dzięki starym anonimowym fotografiom z rodzinnych albumów. Aleksandra Nowicka jest absolwentką historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wydziału Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W tym roku jej prace brały udział w wystawie najlepszych dyplomów warszawskiej ASP „UpComing 2023”. W minionych latach artystka została odznaczona wieloma nagrodami, m.in. w XII edycji Konkursu NOWY OBRAZ/NOWE SPOJRZENIE 2023 otrzymała specjalną nagrodę czasopisma „Contemporary Lynx”. Brała udział w wielu wystawach zbiorowych, m.in.: Ogólnopolskiego 47. Biennale Malarstwa „Salon Zimowy” (2023) i Wystawie zbiorowej finalistów Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. Leona Wyczółkowskiego, BWA (2022).