Wojciech Ćwiertniewicz po ukończeniu studiów koncentrował się na obrazach figuratywnych utrzymanych w duchu nowej ekspresji. Tworzył portrety, akty oraz kompozycje wnętrz, często czerpiąc inspirację z motywów historycznych. Jego malarstwo wyróżniało się tajemniczymi ogrodami, bujną roślinnością oraz atmosferą gorących, nocnych pejzaży, które przyciągały widza swoim nastrojem i subtelnym dramatyzmem. W 1986 artysta zaprezentował prace na wystawie „Ekspresja lat 80.” w Sopocie – obrazy te inspirowane były zarówno twórczością René Magritte’a, jak i Henri Matisse’a, a zarazem nosiły znamiona postmodernistycznej wrażliwości oraz transawangardy. Pod koniec lat 80. Ćwiertniewicz wprowadził do swojej sztuki nowe elementy – egzotyczne, fantastyczne pejzaże leśne, w których bujna roślinność tworzyła niemal baśniowy świat. Motywy te powstały pod wpływem jego podróży na Maderę, gdzie obserwacja pierwotnych sił natury i archaicznych krajobrazów znalazła bezpośrednie odbicie w malarstwie. W kolejnej dekadzie artysta skoncentrował się na kompozycjach, w których wyraźnie wyodrębniał strefy ziemi i nieba, tworząc obrazy o nastroju zbliżonym do pejzaży kosmicznych – pełnych przestrzeni, ciszy i tajemnicy. W pierwszych latach XXI wieku Ćwiertniewicz powrócił do malowania scen z postaciami, ze szczególnym uwzględnieniem męskich aktów. Jego odważne podejście do przedstawienia ciała zaskoczyło widzów w 2002, a w 2007 te same prace były rozważane w kontekście udziału w Biennale w Wenecji. Równolegle artysta nie rezygnuje z malarstwa abstrakcyjnego, w którym często wykorzystuje motyw koła, nadając mu znaczenie symboliczne. Rozrzucone na płótnie formy przypominają mandale, tworząc wrażenie harmonii i rytmu, a jednocześnie otwierając przestrzeń do refleksji nad uniwersalnymi cyklami natury i życia. Twórczość Ćwiertniewicza wyróżnia się więc zarówno ekspresyjnym napięciem figuratywnych kompozycji, jak i medytacyjną głębią abstrakcyjnych struktur. Jego obrazy łączą elementy fantazji, obserwacji natury i symboliki, pozostawiając widzowi przestrzeń do własnych interpretacji i emocjonalnych doświadczeń.