„Początkiem obrazu jest niewypowiadalne tło, na którym znaczy się możliwą wypowiedź”. Włodzimierz Pawlak Cykl „Notatek o sztuce” realizowany nieustannie przez Włodzimierza Pawlaka od 2 połowy lat 90. jest niezwykle oryginalnym szkicownikiem, polem dociekań, doświadczeniem i badaniem prowadzonym przez artystę. Wszystkie prace tej serii łączy szczególna fascynacja białym kolorem, stanowiącym jednolitą strukturę, z którego to wyłaniają się geometryczne znaki. To właśnie za ich pomocą artysta podejmuje malarską problematykę, odnoszącą się do suprematycznych kompozycji Malewicza i „Kompozycji architektonicznych” Strzemińskiego. Poprzez odwołania do problematyki formy i teoretycznych zagadnień malarstwa Pawlak unicestwia przedmiotowość i podejmuje rozważania na temat sztuki. Pawlak łączy w sobie postawę artysty i teoretyka sztuki, który w swoich dziełach szczególnie obrazuje fascynację historią sztuki, jej meandrami, ewolucją i kierunkami, w jakich podąża. W swoich cyklach malarskich zbiera i porządkuje informacje na temat poszczególnych artystów czy nurtów. Do nich należą m.in. „Notatki o sztuce” oraz „Dzienniki”, w których to artysta podejmuje wizualną analizę dzieł słynnych mistrzów. Przyglądając się diagramom i układom prezentowanych form, można odczuć pewną symbiozę pomiędzy procesem myślowym Pawlaka a klasykami, których sytuuje. Również same tytuły obu cykli wskazują na autotematyczny charakter prac, akcentując tym samym osobisty wymiar rozważań artysty. Jak zauważył Krzysztof Kościuczuk, komentując najnowsze prace Pawlaka: „Wykorzystywany przez niego język abstrakcji geometrycznej nosi wszak znamiona języka nauki bądź naukowej filozofii, gdzie wszystko, co dane, dane jest naocznie, a zatem obraz rozgrywa się wyłącznie wobec samego siebie i tego, co uniwersalne – uporządkowany jest wedle sekwencji i przekształceń wynikających z matematycznego rygoru geometrii” (Krzysztof Kościuczuk, W stronę realnego, [w:] Włodzimierz Pawlak, Anatomia samolotu, kat. wyst., Galeria Propaganda, Warszawa 2012, s. 7).