Tadeusz Popiel zapisał się w polskiej historii sztuki nie tylko jako twórca kameralnego malarstwa sztalugowego, lecz również malarz kompozycji monumentalnych – zarówno ściennych, jak i witrażowych. Popiel współtworzył także wielkoformatowe panoramy, z których najważniejszą była „Panorama Racławicka”. Artysta malował tam partie krajobrazowe, skupiając się na sylwetkach drzew i wiejskich chałupach. Te elementy uważnie traktował także iw mniejszych kompozycjach olejnych, czego przykładem jest prezentowana w katalogu praca. Pokaźnych rozmiarów płótno przedstawia wiejską dziewczynę na tle rozbudowanego pejzażu. Jej postać stanowi tu jedyny element ludzkiego sztafażu, który staje się jednakże bardzo istotny. Zespojenie człowieka z naturą jest tutaj aż nad wyraz widoczne. Omawianą kompozycję należałoby rozpatrywać w nawiązaniu do innych prac Popiela będących mniejszymi replikami tegoż motywu. „Poranek” to podobna scena autorstwa Popiela ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie, znana dzisiaj również z archiwalnych pocztówek. W zbiorach prywatnych znajduje się jeszcze inna wersja funkcjonująca pod analogicznym tytułem. We wszystkich przedstawieniach zaobserwować możemy sylwetkę chłopki w charakterystycznej, nieco wygiętej w tył pozie z ręką umieszczoną za głową. Tytuły, jak również i nastrojowe niebo z bladoróżowymi tonami nad horyzontem bezsprzecznie wskazują na porę dnia. Artysta ukazuje tu zawsze moment na chwilę przed wschodem słońca. Modelki wstają i budzą się wraz z nim, gotowe do pracy. W kompozycjach tych szczególnie widoczne jest zauroczenie malarza polską wsią. Popiel poprzez dobór pory dnia i wkomponowanie w nią postaci ludzkiej wyraził bardzo istotne i silnie eksplorowane przez artystów-chłopomanów zagadnienia. Człowiek staje się tutaj integralną częścią świata przyrody. Jego życie determinowane jest poprzez zmieniające się pory roku i upływający w ciągu doby czas. Na przełomie XIX i XX stulecia malarze chętnie podejmowali wyprawy na łono natury, osobiście badając wiejskie przestrzenie. Ci gorliwsi nawet się tam osiedlali. Także i Tadeusz Popiel pod koniec życia zamieszkał w podkrakowskich Swoszowicach.