Prezentowana praca – portret dziewczynki to forma wyrazu, w której Tadeusz Makowski najlepiej się odnajdywał. W obrazie zauważalne są cechy charakterystyczne dla stylu malarza: nowatorskie doświadczenia formy oraz koloru i bazowanie na deformacji. Makowski nawiązuje w dziele do motywu mu bliskiego, czyli maski. Na postać dziewczynki sumują się liczne obserwacje o charakterze egzystencjalnym, abstrakcyjnym czy teatralnym.