Po rozejmie polsko-rosyjskim w Andruszowie z 1667 roku w Stambule pojawił się niepokój, ponieważ urzędnicy i wojskowi sułtańscy zaczęli podejrzewać, że porozumienie Rzeczypospolitej z Moskwą może zagrozić ziemiom turecko-tatarskim. Choć obawy te były częściowo przesadzone, gdyż do trwałego sojuszu polsko-moskiewskiego było jeszcze daleko, a uwikłana w wojnę z Wenecją Turcja nie zamierzała otwierać drugiego frontu, sytuacja wymagała działań dyplomatycznych. Wyczerpana walkami Rzeczpospolita wysłała więc do Porty poselstwo pod przewodnictwem Hieronima Radziejowskiego, które miało zapobiec dalszemu pogorszeniu stosunków z Turcją. Misja ta odbywała się w atmosferze napięcia. Radziejowski został przyjęty w Adrianopolu z rozbudowanym ceremoniałem, jednak negocjacje utrudniało stanowisko strony tureckiej, która uzależniała porozumienie z Polską od zerwania układów z Moskwą. Dodatkowym problemem była choroba posła, który zmarł 8 sierpnia 1667 roku. Jego misję kontynuował Franciszek Wysocki, któremu udało się uzyskać warunki pokoju z Turcją. Przewidywały one między innymi zakaz napadów kozackich na posiadłości Tatarów i Turków oraz coroczne podarki dla chana. Warunki te okazały się jednak dla Rzeczypospolitej niemożliwe do przyjęcia, a po zwycięstwie Jana Sobieskiego pod Podhajcami sytuacja uległa zmianie. Turcja nie doczekała się odpowiedzi, natomiast Polska i Rosja podpisały w grudniu 1667 roku traktat o współdziałaniu przeciwko Turcji i Tatarom. W kolejnych latach napięcia te doprowadziły do otwartego konfliktu. Jednym z sukcesów sułtana Mehmeda IV był podpisany z Polską w 1672 roku traktat w Buczaczu, na mocy którego pod zwierzchnictwo tureckie przeszły część Naddnieprza oraz Podole Kamienieckie z Kamieńcem Podolskim. Następna kampania przeciwko Polsce zakończyła się rozejmem w Żurawnie w 1676 roku. W 1683 roku wojska tureckie obległy Wiedeń, lecz klęska zadana im przez wojska polskie, austriackie i niemieckie pod wodzą Jana III Sobieskiego doprowadziła do utraty przez Turków niemal całych Węgier. Niepowodzenia wojskowe wywołały rewoltę, obalenie sułtana w 1687 roku i uwięzienie go w Edirne.