Twórczość Józefa Kulona (1927-1998) wyrastała z wyjątkowego kontekstu Zakopanego - miejsca, w którym, jak pisała Teresa Kuczyńska, „ludzie czują i rozumieją drewno”, a umiejętność wydobywania z niego najcenniejszych form stanowi element lokalnej tożsamości. Kulon, urodzony i wykształcony w Zakopanem, absolwent Liceum i Technikum Plastycznego im. Antoniego Kenara oraz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, należał do pokolenia twórców, którzy w powojennej rzeczywistości świadomie podjęli próbę połączenia tradycji regionalnej z nowoczesnym projektowaniem mebli. Kluczowym środowiskiem jego działalności stały się Zakopiańskie Warsztaty Wzorcowe (ZWW) - spółdzielnia rękodzieła powołana w 1947 roku, której celem było zerwanie z banalnym pamiątkarstwem i „tyrolszczyzną” na rzecz wysokiej jakości artystycznej, opartej na autentycznych wzorcach Podhala. Zakopiańskie Warsztaty Wzorcowe to nazwa instytucji, grupy twórców związanych z polską sztuką ludową i rękodziełem, zwłaszcza w Zakopanem, często kojarzonej z Cepelią, produkującą tradycyjne wyroby takie jak kilimy, makatki, poduszki, czy albumy, ale także i meble, charakteryzujące się góralskimi wzorami i motywami.