Autoportret z rzeźbą Górnik należy do późnych, przedwojennych fotografii Stanisława Szukalskiego, w których artysta ukazywał siebie w bezpośrednim otoczeniu własnych realizacji rzeźbiarskich. Praca przedstawia go przy monumentalnej płaskorzeźbie przygotowywanej na elewację frontową nowego Muzeum Śląskiego w Katowicach. Dzieło to powstało w dramatycznym momencie biografii artysty, a więc tuż przed wybuchem II wojny światowej i zniszczeniem znacznej części jego dorobku w bombardowanej Warszawie. Fotografia ma szczególne znaczenie jako świadectwo praktyki, którą Szukalski konsekwentnie rozwijał od czasów studiów w Krakowie, czyli samodzielnego dokumentowania własnych prac. Od lat 20. XX wieku artysta coraz częściej korzystał równolegle z negatywów elastycznych, na których powstały właśnie m.in. ujęcia dokumentujące pracę nad płaskorzeźbą Górnik dla Katowic. W tym przypadku fotografia nie jest jednak wyłącznie reprodukcją rzeźby. Obecność artysty, monumentalna skala przedstawienia i warsztatowy kontekst nadają jej charakter autoportretu twórcy w konfrontacji z własnym dziełem. Prezentowana odbitka została wykonana w 1986 roku z myślą o planowanej wystawie fotografii Szukalskiego, która ostatecznie nie odbyła się z powodu jego śmierci w 1987 roku.