Film i fotografie z serii "Prosto Krzywa" to specyficzna gra pomiędzy rzeczywistą "dwu" wymiarowością filmu a iluzją "trzech" wymiarów, tworzoną przez warstwę przedstawieniową. Waśko poprzez skontrastowanie różnego rodzaju płaskich figur geometrycznych, z filmowymi rejestracjami obrazów rzeczywistości, przypomina o tym, iż film daje jedynie ułudę trójwymiarowości, podczas gdy w rzeczywistości obrazy są zdeponowane na płaskiej taśmie. (za: Ł. Ronduda, Sztuka polska lat 70. Awangarda, Warszawa 2009)