„W czasach, gdy nie mamy już pewności, czy cokolwiek ma jeszcze jakiekolwiek znaczenie, obrazy Rafała Bujnowskiego w pewien sposób przypominają rzucanie kośćmi – dublowanie idei i znaczenia. Wszystko ma jakiś temat, ale nie każdy temat znaczy to, co nam się w pierwszej chwili wydaje. Jesteśmy zalewani kopiami wersji kopii ad infinitum. W jaki sposób artysta ‘awangardowy’, tworzący po epoce konceptualizmu, może walczyć z zalewem bezsensowności i tworzyć coś autentycznego?” Lynda Morris, Socjalistyczny „kapitalistyczny realizm” czy kapitalistyczny „socrealizm”, [w:] Rafał Bujnowski. Polityka obrazów. Wybrane prace z lat 1999-2013, Warszawa 2013, s. 6