Piotr Młodożeniec należy do grona pierwszych artystów w Polsce, którzy do swojej twórczości wprowadzili technikę i język obrazu komputerowego. Na jego sztukę istotny wpływ wywarły pop-art oraz neoekspresjonizm – nurt narodzony w latach 80. XX wieku. Wyraźnie czytelne są również inspiracje twórczością ojca, Jana Młodożeńca, a także profesora Henryka Tomaszewskiego. O swoich źródłach artysta opowiada następująco: „Po dwóch latach można było wybrać specjalizację – wziąłem pracownię plakatu Henryka Tomaszewskiego i pracownię książki Janusza Stannego. Z książki zrezygnowałem po roku, nie było kiedy robić dwóch pracowni jednocześnie. Natomiast plakat pociągnąłem do dyplomu i robię do dzisiaj. Henryk Tomaszewski był bez wątpienia jednym z najlepszych pedagogów na warszawskiej ASP. Jego zajęcia były ciekawe i inspirujące. Studenci przyjeżdżali studiować do niego z całego świata. W jednym zdaniu można by powtórzyć ogólnie znaną maksymę, że profesor Tomaszewski po prostu uczył nas myśleć”. (Piotr Młodożeniec w rozmowie z Agatą Rochecką, wywiad z Piotrem Młodożeńcem, 11 stycznia 2018, http://www.atagraf.pl/ wywiad-z-piotrem-mlodozencem/, dostęp: 6.06.2023). Po pędzel Młodożeniec sięgnął w latach 80. XX wieku. Na początku pracował na wielkoformatowych płótnach, prezentując na nich pojedyncze motywy – z czasem jednak zaczął je multiplikować. Wypracowana w ten sposób estetyka wyraźnie nawiązywała do grafik i plakatów, którymi artysta zajmował się we wcześniejszej fazie kariery. Charakterystyczne dla jego ówczesnych obrazów pozostawały krzykliwe zestawienia barw oraz dynamiczna, wibrująca plama kolorystyczna.