Obraz dzieli się na dwa porządki widzenia: NIGHT WORLD oraz THERMO WORLD. Przedstawiają tę samą obecność, ujawnioną w odmiennych spektrach – tam, gdzie ludzkie oko nie sięga. To, co znane, zostaje przefiltrowane przez inne zasady percepcji. Forma nie znika, lecz zmienia znaczenie – raz jest śladem światła, innym razem zapisem energii. Centralny byt pozostaje niezmienny. To punkt wspólny obu światów – maksimum widzialności, w którym różnice tracą znaczenie. Obraz nie pokazuje tego, co widzimy, lecz to, co istnieje, mimo że pozostaje niewidzialne.