Przedstawienie odnosi się do oblężenia Wiednia przez wojska osmańskie pod wodzą sułtana Sulejmana Wspaniałego w 1529 roku, jednego z kluczowych epizodów wojny austriacko-tureckiej. Trwające od 27 września do 14 października oblężenie zakończyło się odstąpieniem Turków od miasta i zwycięstwem obrońców. Wydarzenie to zahamowało osmańską ekspansję w kierunku Europy Środkowej i stało się ważnym punktem odniesienia dla późniejszych przedstawień walk chrześcijańskiej Europy z Imperium Osmańskim, poprzedzając słynną odsiecz wiedeńską z 1683 roku. Scena ukazuje walki toczące się u bram miasta, podkreślając dramatyzm oblężenia oraz militarny charakter konfrontacji. Kompozycja, mimo niewielkich rozmiarów, oddaje napięcie i chaos starcia, typowe dla nowożytnych przedstawień historycznych o funkcji kronikarskiej i propagandowej. Rycina pochodzi z dzieła Andreasa Lazarusa Imhofa (1656-1704) Historischer Bilder-Saal, wydanego w Norymberdze w 1694 roku. Publikacja należała do popularnych kompendiów historycznych końca XVII wieku, zawierających ilustracje najważniejszych wydarzeń politycznych i militarnych Europy.