Marta Jamróg w swojej twórczości odwołuje się do pierwotnych funkcji obrazu, sięgając do czasów, gdy miał on znaczenie magiczne i sakralne, a nie jedynie dekoracyjne. Posługuje się przy tym oszczędną formą, która jednak niesie ze sobą bogaty ładunek znaczeniowy. Konstrukcja jej prac, ich symbolika oraz relacje między przedstawionymi postaciami kierują odbiorcę ku szerokiemu kontekstowi ikonografii chrześcijańskiej i tradycji sztuki sakralnej - zwłaszcza średniowiecznego malarstwa tablicowego oraz ikon. Jednocześnie artystka zestawia ze sobą dwa odmienne porządki: archetypiczny, zakorzeniony w dawnych sposobach przedstawiania oraz współczesny, inspirowany aktualną rzeczywistością i elementami kultury popularnej.