Rzeźbiarska dłoń wpisuje się w filozofię Abakanowicz, która przez dekady opowiadała o kondycji ludzkiej poprzez dekonstrukcję sylwetki – od słynnych, bezgłowych „Pleców”, przez tłumy figur, aż po pojedyncze drobne realizacje rzeźbiarskie. Znajdujące się wśród jej dzieł organiczne detale wpisują się w narrację bólu, przemijania oraz nierozerwalnego związku człowieka z ziemią.