Tryptyk „Living in NYC” Izabeli Jurczyk stanowi przykład przeniesienia języka projektowania graficznego w obszar tkaniny artystycznej. Kompozycja oparta jest na rytmicznych, wertykalnych strukturach, które przywodzą na myśl fragmenty fasad nowojorskich wieżowców, ich powtarzalne moduły okien oraz geometryczny porządek miejskiej architektury. Zestawienie wąskich, pionowych pasów z syntetycznymi układami czarnych znaków i rytmicznych modułów buduje wizualną partyturę, w której elementy typograficzne i architektoniczne splatają się w spójną, graficzną strukturę. Artystka – graficzka, typografka i projektantka – wykorzystuje doświadczenie z obszaru komunikacji wizualnej, aby przełożyć dynamikę wielkiej metropolii na język materii włókna. Monochromatyczna paleta oraz modularna organizacja kompozycji wzmacniają wrażenie pulsującego rytmu miasta, jego uporządkowanego, a zarazem intensywnego tempa. Tryptyk wpisuje się w szerszy cykl inspirowany pejzażem Nowego Jorku, w którym Jurczyk bada relacje między rytmem architektury, dźwiękiem przestrzeni miejskiej a wizualną strukturą obrazu. Tkanina staje się tu medium translacji – zapisem doświadczenia miasta w jego wizualnej i akustycznej dynamice.