Twórczość ceramiczna Leszka Nowosielskiego wyrasta z niezwykłego połączenia wrażliwości artystycznej i ścisłego wykształcenia. Absolwent Wydziału Chemii Politechniki Warszawskiej, a jednocześnie uczeń Jana Rubczaka, artysta świadomie wykorzystywał wiedzę o materii, traktując ceramikę jako pełnoprawne medium wypowiedzi artystycznej. Od 1956 roku Nowosielski konsekwentnie rozwijał własny język formalny w ceramice — od dekoracji naszkliwnych na porcelanie po rozbudowane, figuratywne kompozycje z płaskorzeźbionych kafli ceramicznych. Jego prace cechuje intensywna, żywa kolorystyka oraz silne napięcie pomiędzy abstrakcją a narracją. Część realizacji odwołuje się do dramatycznych doświadczeń XX wieku i historii Polski, podejmując tematy takie jak wojna, martyrologia i zbiorowa pamięć. Szczególne miejsce w dorobku artysty zajmują unikatowe, ręcznie formowane obiekty trójwymiarowe oraz monumentalne panele ceramiczne, w których ceramika staje się nośnikiem emocji i refleksji etycznej. Jednym z najbardziej wymownych przykładów tej postawy jest kompozycja poświęcona wybuchowi bomby atomowej w Hiroszimie, przechowywana dziś w Centrum Pamięci Hiroszimy w Tokio. Prace Leszka Nowosielskiego znajdują się w najważniejszych polskich kolekcjach muzealnych, potwierdzając jego istotne miejsce w historii powojennej ceramiki artystycznej.