„(…) to nie są konie byle jakie, to nie jest ten sam koń, powtórzony wiele razy w różnych pozach i w różnej maści, ale każdy z nich ma swoją indywidualność, swoje cechy osobnicze, i artysta pozna je po tych cechach i odróżni wśród tysiąca.” (T. Jaroszyński, Album malarstwa polskiego, Warszawa 1913, s. nlb).