„Kompozycja abstrakcyjna” Jonasza Sterna pochodzi zapewne z początku lat 60. XX wieku. Wskazuje na to jej stylistyka, która posiada analogie z innymi tworzonymi wówczas przez artystę obrazami abstrakcyjnymi lub quasi-abstrakcyjnymi, które nabierały dodatkowych znaczeń poprzez nadanie im odpowiedniego tytułu. Dwa przykłady takich obrazów to pochodzące z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie płótna: „Kompozycja archaiczna” (1964) czy „Spotkanie z nocą” (1963). Oba te obrazy, a także prezentowane tutaj płótno, cechują się ciemną kolorystyką oraz obecnością nieregularnych, abstrakcyjnych kształtów w obrębie kompozycji. Namalowane przez artystę kształty wydają się tajemniczymi znakami. Abstrakcja w twórczości Jonasza Sterna zaczęła pojawiać się już przed II wojną światową. Artysta związany był od lat 30. XX wieku z Grupą Krakowską i zajmował się wówczas również tworzeniem przedstawień figuralnych, które były obrazami współczesnego życia i zawierały wątki krytyki społecznej. Z tego też znana była jego grupa artystyczna: twórców tych interesowała sztuka komentująca wydarzenia polityczne i problemy społeczne współczesnego świata. Po wojnie Stern także interesował się abstrakcją, która według pewnych interpretacji miała dla niego wartość niemalże terapeutyczną, była środkiem do odcięcia się od tragicznych wydarzeń z niedawnej przeszłości. Stern bowiem cudem uniknął śmierci, która groziła mu każdego dnia w trakcie II wojny światowej ze względu na jego żydowskie pochodzenie. Dzięki niewiarygodnemu przypadkowi przeżył on własną egzekucję. Dlatego też malarza zaczęły interesować sprawy czysto artystyczne: tworzenie nieprzedstawiającej kompozycji, odpowiednie grupowanie barw i kształtów, tak by stworzyć odpowiednią artystycznie całość. Zaprezentowana kompozycja pochodzi zapewne z początku lat 60. XX wieku. Wskazuje na to jej stylistyka, która posiada analogie z innymi tworzonymi wówczas przez Sterna obrazami abstrakcyjnymi lub quasi-abstrakcyjnymi, które nabierały dodatkowych znaczeń poprzez nadanie im odpowiedniego tytułu. Dwa przykłady takich obrazów to pochodzące z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie płótna: „Kompozycja archaiczna” (1964) czy „Spotkanie z nocą” (1963). Oba te obrazy, a także prezentowane tutaj płótno, cechują się ciemną kolorystyką oraz obecnością nieregularnych, abstrakcyjnych kształtów w obrębie kompozycji. Namalowane przez artystę kształty wydają się tajemniczymi znakami.