Joanna Januszkiewicz – Węcławowicz studiowała rzeźbę na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Swoje dzieła wykonuje w różnych technikach: ceramice, drewnie oraz tworzywach sztucznych. W pracy „Wnętrze”, będącej reliefem, autorka użyła dwóch materiałów: drewna i ceramiki. Znajdujący się w centrum kompozycji drewniany element jest otoczony masą ceramiczną. Spękania na jej powierzchni sugerują jednak ruch od wewnątrz – pracę drewna, które nie poddaje się ceramice. Materiały kontrastują ze sobą barwą (ciemne drewno oraz jasna ceramika) oraz fakturą – chropowatej, suchej strukturze drewna odpowiada gładka powierzchnia masy z oleistym połyskiem. Można uważać owe materiały za metonimie dwóch sfer rzeczywistości – świata natury i kultury. Praca wydaje się posiadać znaczenie symboliczne, odnoszące się do ścierania się dwóch pierwiastków: naturalnego i kulturowego. Choć wypalona masa ceramiczna nie tworzy zwartej, ciągłej powłoki, w pewnych miejscach sprawia wrażenie, że wytrzymuje opór i nadal pochłania drewno. Pojedynek wydaje się zatem nierozstrzygnięty. Artystka sama opisuje tę pracę jako symboliczną dla własnych przemyśleń i wątpliwości dotyczących wyboru drogi artystycznej, które pojawiły się w jej pracy wraz z końcem studiów na akademii.