Zaliczany do surrealistów francuski malarz-samouk. Jak wielu artystów zwanych „naiwnymi”, potrafił budować w sowim malarstwie oryginalne, fascynujące, fantastyczne światy i oniryczne pejzaże. Nasuwają się skojarzenia z innym słynnym francuskim prymitywistą, „Celnikiem” Rousseau. Malarz urodził się w Warszawie, zmarł we Francji. Wychowywał się u swojego wuja zamieszkałego w Wiedniu. W roku 1942 przedostał się z rodziną do Francji i zamieszkał w Nicei, należącej do nieokupowanej części Francji, gdzie utrzymywał się z wyrobu zabawek, a w wolnych chwilach zajmował się malarstwem gwaszami. Nigdy nie studiował malarstwa. Pod koniec II wojny światowej został przyjęty do armii francuskiej w stopniu podoficera sztabowego batalionu 21/XV. Jego żona została zamordowana w hitlerowskim obozie koncentracyjnym, jego brat przedostał się do Anglii, matka zmarła w Besançon. Po wojnie wyjechał do Anglii, by odnaleźć brata. W Londynie wystawił swoje prace w L’Arcade Gallery. W roku 1948 powrócił do Francji i po raz pierwszy wystawił w Paryżu swoje prace na wystawie młodych artystów, otrzymując nagrodę. Wtedy postanowił zająć się wyłącznie malarstwem. Jego obrazy, utrzymane w konwencji surrealizmu, były wystawiane w wielu salonach malarstwa i znalazły się w zbiorach wielu muzeów i w kolekcjach prywatnych.