Frits Henningsen należał do grona najważniejszych przedstawicieli duńskiego rzemiosła początku XX wieku, choć jego twórczość pozostawała świadomie zdystansowana wobec modernistycznych manifestów epoki. Projektant, właściciel warsztatu stolarskiego w Kopenhadze, tworzył meble wykonywane wyłącznie ręcznie, z niezwykłą dbałością o detal, proporcję i jakość materiału. W jego realizacjach wyraźnie widoczna jest fascynacja tradycyjnym europejskim stolarstwem - zwłaszcza stylem empire, rokoko oraz angielską sztuką meblarską XVII wieku - które reinterpretował w duchu duńskiej elegancji i funkcjonalności. Twórczość Henningsena wyróżnia subtelna miękkość formy. Charakterystyczne, płynne linie podłokietników, organiczne krzywizny oraz wyważone proporcje nadają jego meblom wyjątkową zmysłowość i poczucie komfortu. Projektant sprzeciwiał się dominującej po II wojnie światowej estetyce prostych, geometrycznych form, wierząc, że meble powinny zachowywać „domowy” charakter i emocjonalne ciepło. W przeciwieństwie do wielu współczesnych mu designerów nie traktował projektowania jako eksperymentu formalnego, lecz jako kontynuację wielowiekowej tradycji rzemiosła, w której piękno wynika z jakości wykonania i harmonii użytkowej funkcji. Dziś projekty Frits Henningsen uznawane są za jedne z najbardziej wyrafinowanych przykładów klasycznego duńskiego designu. Jego meble wykonywane z egzotycznych gatunków drewna, takich jak mahoń czy palisander, łączą monumentalność z intymnością użytkowania, pozostając obiektami zarówno funkcjonalnymi, jak i kolekcjonerskimi. W epoce masowej produkcji twórczość Henningsena przypomina o wartości pracy ręcznej, cierpliwości i rzemieślniczej doskonałości, dzięki którym przedmiot codziennego użytku może stać się ponadczasowym dziełem sztuki użytkowej.