Emil Krcha studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1919–1925 pod kierunkiem Teodora Axentowicza, Stanisława Kamockiego i Ignacego Pieńkowskiego. Przez kilka lat mieszkał i tworzył w Paryżu, gdzie odbyła się jego pierwsza wystawa indywidualna w 1931 roku w Galerii Zborowskiego. Był członkiem Zrzeszenia Artystów Plastyków „Zwornik”, skupiającego artystów kolorystów. Malował krajobrazy, sceny rodzajowe, portrety i martwe natury, a jego prace często inspirowane były rodzimym folklorem. Po wojnie zajmował się pracą dydaktyczną w WSSP we Wrocławiu oraz w krakowskiej ASP.