Pałac Młodzieży otworzył swe podwoje 5 kwietnia 1955 roku jako wzorcowa placówka wychowania pozaszkolnego w stolicy. Siedziba jednostki znalazła się w ikonicznym budynku Pałacu Kultury i Nauki przy placu Defilad. Placówka miała rozbudzać ambicje młodzieży, pozwolić jej realizować marzenia i pasje. Ten program zbudowany został oczywiście na propagandowych hasłach „wychowania poprzez aktywność”. Na podstawie tej zasady wprowadzone zostały w 1958 roku odznaki: brązowa, srebrna i złota, aby je zdobyć trzeba było wykazać się umiejętnościami z zakresu tańca, fotografii, pływania, prowadzenia pojazdu oraz znajomości języka obcego. Jak wspominają dawni wychowankowie Pałacu Młodzieży „(...) wszyscy czuli się tu rodziną, pracownie współdziałały ze sobą, wszyscy, tak uczestnicy jak i pracownicy, widzieli w Pałacu swoje dzieło ...”, a ponadto „(…) przynależność do Pałacu wyróżniała i dodawała splendoru na podwórku, w szkole, mobilizowała do pracy nad sobą, a tym samym ułatwiała późniejszy start w dorosłe życie”.