Artystka wypracowała dla siebie niepowtarzalny, indywidualny styl, bardzo trudny do pomylenia z jakimkolwiek innym twórcą. Najbardziej charakterystyczną cechą twórczości Coxie jest używanie powtarzających się motywów postaci kobiecych i dziecięcych. Estetyka artystki jest swoistą fuzją komiksowych skojarzeń i realistycznego podejścia do kwestii ludzkiej sylwetki. Przez to język świata artystycznego wykreowanego przez Coxie oscyluje wokół pewnej subiektywnej baśniowości. Jednak ta baśniowość nie funkcjonuje stricte na zasadach dziecięcej wyobraźni i nie jest błahą opowiastką o nierealnym świecie. U artystki przyjmuje ona ładunek mrocznej, silnie zinternalizowanej wizji, która poddaje widziany świat redefinicji i zmusza do zastanowienia się nad takimi kwestiami jak wrażliwość, kobiecość czy feminizm. Praca „Doll” artystki emanuje niesamowitym, tajemniczym nastrojem. Pomimo jasnej, niepozornej kolorystyki, ogólny wyraz dzieła jest niepokojący. Coxie operując kontrastowymi zestawieniami, buduje kompozycję pełną napięcia, burzącą wewnętrzny spokój oglądającego. To, czy widz zobaczy pozorną lalkę pośród leśnych zwierząt, czy coś innego, zależy tylko od niego.