„Malarstwo olejne Kobzdeja to nieustanne poszukiwania w obrębie materii. Pomimo całego bogactwa i różnorodności kierunek tych poszukiwań jest niezwykle konsekwentny, a kolejne cykle malarskie stają się logicznie następującymi po sobie etapami. U początków tej drogi leży bardzo ważna dla twórczości malarza, a jak się później okazało także dla jego życia, wyprawa do Chin. Pojechał tam z oficjalną wizytą w roku 1953 wraz z grupą polskich artystów i pisarzy. Na miejscu wpadł na pomysł zorganizowania wyprawy do Wietnamu pogrążonego w dramatycznej wojnie z Francuzami. Pojechali we trzech: Kobzdej, pisarz Wojciech Żukrowski i czeski dziennikarz Karol Praszek. Kontakt z odmienną kulturą, innym światłem i pejzażem wywarł na Kobzdeju ogromne wrażenie i odcisnął piętno na całej późniejszej twórczości. Gdy w latach 50. trwa w polskim malarstwie wielki rozkwit informelu i malarstwa materii, on włącza się w ten nurt, wprowadzając do swojej sztuki, oprócz zamiłowania do koloryzmu, także pierwiastek wschodni”. Małgorzata Lemanek