„Na skraju lasu” to dzieło pozwalające widzieć w Adamie Malinowskim niezrównanego pejzażystę, posługującego się finezyjnie i lekko techniką malarską. Za największą zaletę jego kompozycji krajobrazowych uznawano umiejętność uchwycenia specyfiki polskiej natury i polskiego nieba. W swojej epoce Malinowski zdobył uznanie krytyków właśnie studiami leśnego krajobrazu; dzięki indywidualnemu stylowi jego prace były eksponowane w TPSP w Krakowie w TZSP i w słynnym Salonie Krywulta w Warszawie. Obecnie wiele jego prac znajduje się w zbiorach muzealnych, m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie.