Obraz przedstawia scenę typu Sacra Conversazione – „świętej rozmowy”, czyli spotkania postaci świętych w jednym, wspólnym, duchowym ujęciu. W centrum kompozycji znajduje się Matka Boska z Dzieciątkiem Jezus na ramieniu, ukazana w typie Hodegetrii. Po jej bokach stoją św. Jan Ewangelista oraz św. Jan Chrzciciel – apostoł i prorok, symbolizujący zapowiedź i spełnienie zbawienia. Dzieło powstało w Małopolsce, zapewne na przełomie XVI i XVII wieku, i łączy cechy późnego gotyku z elementami manieryzmu. Malarz wykorzystał technikę tempery tłustej na kredowo-klejowej zaprawie i bogate złocenie tła. Wizerunki świętych wyróżniają się spokojnym rytmem i subtelnym modelunkiem twarzy. Madonna, przedstawiona w wysokiej mitrze, trzyma Dzieciątko, a towarzyszący jej święci wprowadzają nastrój cichej modlitwy i skupienia. Zachowały się ślady dawnych przekształceń – ryte napisy „IAN” i data „1771” na odwrociu wskazują na późniejsze naprawy i przenoszenie obrazu. Prawdopodobnie pierwotnie stanowił on część większej nastawy ołtarzowej. Przed II wojną światową obraz należał do rodziny Goetzów z Brzeska, założycieli miejscowego browaru. Mógł pochodzić z jednej z fundacji Jana Goetza seniora, znanego dobroczyńcy i fundatora kościoła św. Trójcy w Brzesku. Po wojnie dzieło pozostało w rękach prywatnych. Ten spokojny, pełen duchowego ciepła obraz jest przykładem wysokiej klasy malarstwa tablicowego z Małopolski. Łączy w sobie późnośredniowieczną tradycję ikon Hodegetrii z nowożytnym, renesansowym sposobem ujmowania postaci, tworząc pełną harmonii scenę kontemplacji i wiary.