Mieczysław Lurczyński to człowiek, którego nieopowiedziane dotąd w Polsce losy dzielił z wieloma innymi twórcami, urodzonymi w Europie Środkowej na początku XX wieku. Artysta przyszedł na świat w Petersburgu (1908), jednak rodzina wkrótce przeniosła się do Warszawy. Tam Lurczyński zapisał się na studia w Akademii Sztuk Pięknych. Ukończywszy je, wystawiał w galeriach prywatnych i między innymi w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. W czasie wojny przechodził przez więzienie na Pawiaku i obozy koncentracyjne w Lublinie i Buchenwaldzie. Po kilku latach spędzonych w Niemczech artysta osiadł w Paryżu, w którym mieszkał przez resztę życia. Lurczyński pisał dramaty, wiersze, nowele i krótkie opowiadania. Dochodzą w nich do głosu mroczne doświadczenia z czasów wojny. W przeciwieństwie do pisarstwa, malarstwo Lurczyńskiego jest pełne światła i kolorów.