Prezentowane dzieło jest częścią pracy dokumentującej projekt TV Zero Zones (2004). Jak pisał Przemysław Strożek: „Zrealizowany został we współpracy z Telewizją Polską (TVP2) i powstawał w rzeczywistym czasie emisji telewizyjnej. U podstaw tej interwencji w strukturę przekazu medialnego leżało przekonanie Bąkowskiego, że telewizja zaczyna być interesująca dopiero wówczas, gdy przestaje funkcjonować w swojej zwyczajowej, zbanalizowanej postaci. Trwający kilka tygodni projekt polegał na przenikaniu się wideo-animacji przedstawiających samego artystę ćwiczącego fizycznie ze strukturą emitowanego co noc obrazu kontrolnego TVP. TV Zero Zones odnosił się do zjawiska emisji w jej fizycznym, materialnym sensie. Ukazywał moment, w którym struktura publicznego medium zostaje w świadomy sposób zainfekowana serią prywatnych, anarchizujących gestów. W czysto wizualnym wymiarze projekt można interpretować jako rodzaj post-malarskiej gry w obszarze geometrycznej abstrakcji” (dostępny na: www.culture.pl).