„Szukałem później na ‘Co widać’ świadectw owego ‘zyskiwania na znaczeniu’ przez wartości czysto plastyczne. I nie znalazłem bardziej dobitnego niż obecność na wystawie malarstwa Krzysztofa Mężyka”. Stach Szabłowski Krzysztof Mężyk studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 2004-2009. W 2010 zaczął tworzyć obrazy abstrakcyjne. Dał się poznać jako jeden z pierwszych twórców kompozycji bezprzedmiotowych pośród artystów debiutujących w XXI wieku. Jego pozycję potwierdził udział w wystawie „Co widać. Polska sztuka dzisiaj” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w 2014. Obrazy Mężyka były zapisem swoistej metody twórczej, polegającej na dialogu z obrazem, rozumianym na prawach odrębnego bytu, stawiającego twórcy swoje wymagania. Artysta mówił, że skupia się na byciu blisko obrazu, na obserwowaniu go, podejmowaniu wobec niego małych kroków, małych decyzji, tak aby nic nie wydawało się w nim sztuczne, czy wykoncypowane. Rozumienie obrazu jako żywego organizmu, który rozwija się w trakcie malowania, było istotą postępowania artysty. W ten sposób Mężyk osiągał intensywną wizualną obecność swoich płócien – ekspresję barw, linii i faktur. W ostatnich latach do jego malarstwa powróciła figuracja, która – paradoksalnie – uczyniła je jeszcze bardziej enigmatycznym.