„Najważniejszą świętością, obdarzoną największym stopniem cudowności, jest niewątpliwie Matka Boska Włodzimierska. Czczona w Starej Rusi, przejęta przez państwo moskiewskie jako symbol jego łączności z początkami chrześcijaństwa (…)”. – [RED.] JERZY GMUREK, IKONY: PRZEDSTAWIENIA MARYJNE Z KOLEKCJI MUZEUM NARODOWEGO W WARSZAWIE.: KATALOG ZBIORÓW, WARSZAWA 2004, s. 16 Prezentowana w katalogu Włodzimierska Ikona Matki Boskiej przedstawia Bogarodzicę czule obejmującą i przytulającą do siebie boskiego Syna. Pierwsza ikona przedstawiająca Matkę Boską Włodzimierską została przywieziona w XII wieku do Kijowa jako dar cesarzy bizantyjskich dla nowo ochrzczonego narodu. Początkowo umieszczono ją w Wyszogrodzie koło Kijowa, stamtąd książę Andrzej Bogolubski przeniósł ją do stolicy swego księstwa do soboru Uspieńskiego we Włodzimierzu. W 1395 w uroczystej procesji wizerunek Bogarodzicy został przeniesiony do Moskwy, co sprawiło, że miasto zostało cudem ocalone przed zdobyciem go przez mongolskiego wodza Tamerlana. Po tych wydarzeniach ikona stała się obiektem wielkiego kultu, umieszczono ją w narodowym sanktuarium w soborze Uspieńskim na Kremlu, gdzie przebywała aż do rewolucji 1917. Następnie znajdowała się w zbiorach Państwowego Muzeum Historycznego. W 1930 została przekazana do Państwowej Galerii Trietiakowskiej. We wrześniu 1996 ikona Matki Boskiej Włodzimierskiej została uroczyście oddana cerkwi jako najwyższa świętość rosyjskiego prawosławia. Umieszczono ją w cerkwi na moskiewskich Tołmyczach. Wizerunek Matki Boskiej Włodzimierskiej towarzyszył Rusi ze swym macierzyńskim błogosławieństwem przez wieki. Był obecny w czasie wielu ważnych wydarzeń historycznych, koronacji książąt i carów, wyboru nowych patriarchów, uczestniczył w wyprawach wojennych, wspomagając wojska broniące ojczyzny. Powstały jego niezliczone kopie, mające moc oryginału. O wyjątkowej wartości ikony prezentowanej w katalogu aukcyjnym, świadczy zdobiący ją kunsztownie dekorowany srebrny okład.