Czesław Wasilewski to artysta zaliczany do grona najpopularniejszych malarzy warszawskich okresu międzywojnia. Choć w jego biografii pełno jest luk i niedopowiedzeń, to pozostawiona przez twórcę spuścizna w pełni pozwala na zweryfikowanie jego artystycznego warsztatu. Tematyka, którą szczególnie chętnie podejmował Wasilewski, w śmiały i jednoznaczny sposób nawiązywała do zdobyczy polskich monachijczyków. Czy Wasilewski osobiście odwiedził bawarską stolicę i zetknął się z dorobkiem tzw. szkoły monachijskiej? W świetle informacji, którymi na ten moment dysponujemy, trudno to jednoznacznie stwierdzić. Ewidentnie porzucił weryzm i drobiazgowość, która zawsze towarzyszyła reprezentantom tamtego kręgu. Artysta stał się kontynuatorem ich spuścizny, ale podchodził do tkanki malarskiej już w inny, zupełnie autonomiczny sposób. Jego płótna nadal wypełniały brawurowe sanny, dynamiczne zaprzęgi, dramatyczne napady wilków czy sceny o charakterze łowieckim. Plama barwna stała się jednak już bardziej zamaszysta, powierzchnie nieco wrażeniowe, a kontury lekko rozedrgane. Wasilewski wykorzystał repertuar stricte tradycyjnych form, aby wykreować malarstwo zakorzenione w przeszłości, ale też już nieco nowe, odchodzące od monachijskiej doskonałości. To, co natomiast pozostało niezmienne, to wciąż obecny w pracach artysty stimmung. Bez względu na rodzaj tematu, w każdej scenie Wasilewski daje się poznać jako mistrz nastroju. Podobnie dzieje się w silnie zdynamizowanej scenie kuligu. Przez wieś otuloną zaspami suną po śniegu trzy końskie zaprzęgi. Układ słońca, którego ostatnie promienie delikatnie oświetlają drewniane zabudowania, sugeruje późne popołudnie i przypomina o krótkich, zimowych dniach. Uderza tutaj ekspresja, z jaką Wasilewski ukazał silne skróty perspektywiczne i galopujące sylwetki koni. Zauważalne jest w obrazie ponadto zainteresowanie folklorem, które objawia się poprzez odtworzenie przez artystę wielobarwnych strojów, które stanowią niewątpliwy akcent kolorystyczny pośród stosunkowo monochromatycznego, zimowego pejzażu.